Wie is dat? - Hoe moet ik dat weten?
De enige vraag die we tijdens ons bestaan moeten stellen...
is hoeveel een mensenleven waard is. Wetende wat je waard bent is als te weten wanneer je sterft.
Ik ben 20 miljoen dollar waard, en ik zou alles teruggeven om mijn leven terug te krijgen.
Lieverd, wakker worden. We zijn er. - Tering hé, dat zou een keer tijd worden.
Warren, denk om je taal. - We rijden al elf uur, en het stinkt hier...
naar de reet van een stinkdier. - Dat is nog geen reden om zo te praten.
Het komt door de hond. - Vind je het gek dat het door de hond komt?
Als je hem zoals gevraagd af en toe eens waste, dan hadden we dit probleem nu niet.
We zoeken nummer tien. - De volgende aan de linkerkant.
Er zijn geen nummers. - Stansfield zei het. Daar, ja, dat is hem.
Naar links, en dan... Daar is het. Rechts.
Hierzo.
Dit is het.
Geen elektriciteit? - Dat is er wel, maar dat hebben ze vast uitgezet.
Mam, wat doe je nou? - Ik schrik de ratten af.
Zijn er ratten hier? - Wie weet. Je weet maar nooit.
Ik waarschuw je, ik blijf hier niet... - Belle, hou op. Alsjeblieft.
Trouwens, je vader kan ze niet uitstaan. Binnen 24 uur heeft hij al het ongedierte uitgeroeid.
Belle, jouw kamer is boven aan de rechterkant. Warren, jij zit tegenover je zus.
Het is hier koud. - Ik maak wel een vuurtje.
Die idioten zijn de tv weer eens vergeten. - Morgen, zeiden ze.
Ja, morgen. Dat is hun favoriete woord. - Geef niet steeds op mij af als er iets niet is.
Ga zelf maar met ze praten. - Weet iemand hoe deze plek heet?
Cholong-sur-Avre, Normandië. - De Avre is een deel van een rivier.
Dat is waar onze jongens landden in '44. Waar is Normandië beroemd om?
Camembert. - Calvados.
De Rivièra heeft allebei die dingen. En zonneschijn.
Net als Parijs. - Maar we zitten nu hier waar ze die kaas maken...
dus wen maar aan de echte wereld.
Daar ben je. Brave hond.
Hoi, lieverd. Moet ik helpen met de tassen? - Nee, dat regel ik wel...
breng de kinderen maar naar bed, die moeten morgen naar school.
Ik weet dat jij het niet was, maar ik kon toch niks zeggen?
Waar ben jij in Godsnaam geweest? - Ik heb even het terrein bekeken.
Is het zo groot? - Gewoon even oriënteren.
Ik probeerde de hond te helpen, die zocht een plekje voor zichzelf.
Morgen vind ik de mijne wel. - Daar ben ik blij om.
Geen cornflakes, geen toast en geen pindakaas, dus jullie moeten het maar doen...
met die appeldonuts die ik vanochtend bij de bakker heb gehaald.
Waar is de school? - Ik heb een kaart voor ze getekend.
Hebben we nog steeds dezelfde namen? - Nee, we zijn nu de familie Blake.
Voor het geval dat.
Je haar is klam. - Mam, het is prima zo.
Prettige dag. - Doei, pap.
Ik hou van jullie. - Ik hou ook van jullie.
Ik ga even naar de stad om boodschappen te halen.
En loop niet de hele dag in je badjas rond. - Hoezo, vanwege de buren?
Nee, voor je moraal. - Mijn moraal mankeert niks, schat.
Maak je geen zorgen. Ik ben een beetje van slag. Jij past je in deze situaties beter aan dan ik.
Wat vertellen we de buren? - Daar moet ik nog even over nadenken...
geef ze ondertussen maar een mooie glimlach, dan hebben we wat tijd om iets te bedenken.
En Stansfield vroeg me ervoor te zorgen dat je de hoofdpoort niet uitgaat.
Waarom? - Tot hij er is. Je mag de Rivièra niet opnoemen.
Waar komen we dan vandaan? - Amerika, lieverd.
Dit ziet er niet goed uit. - Ja, we zitten nu bij de kneuzenafdeling.
Evaluatie in de pauze? - Is goed.
Alstublieft. - Dank u wel, mevrouw.
Is er iets in de buurt wat een bezoekje waard is? Een museum, een monument?
Er is een zeefdrukmuseum in Verneuil.
De St. Cecilia's Church met 15de eeuwse gebrandschilderde ramen.
Kan ik daar lopend heen? - Nee, het is in de volgende stad. 20 kilometer.
De volgende stad.
Ben jij een Yank? - Wat moet je?
Als je een Amerikaan bent, moet je wel rijk zijn.
Jij moet wel hele dikke boeken gelezen hebben, dat je zo slim bent geworden.
Hij houdt je voor de gek.
Ga je nu echt bijdehand doen?
Goed, kunnen we deze onzin even overslaan? Wat doen jullie: pesten, bescherming, afpersing...
hebben jullie 't monopoly of verspreiden jullie je op de markt, waar investeren jullie je geld in?
Welkom op Cholong, Yankee.
Sorry, wat moeten we hebben? - Du beurre de cacahuete. Pindakaas.
Nee, zoiets hebben we niet, mevrouw. - Ik vroeg het alleen maar.
Sorry, maar waar vind ik de pasta? - Rechts aan het einde, na het hondenvoer.
Bedankt. - Graag gedaan.
Pindakaas... - 20% van de Amerikanen heeft overgewicht.
Pinda's zijn goed. Voor apen. - Ze doen altijd maar of alles van hun is.
Ze hebben ons dan in '44 bevrijd, maar sindsdien willen ze alles maar bepalen.
Onze kinderen kleden zich als hen, luisteren naar dezelfde muziek, kijken dezelfde tv-series.
Ze eten hamburgers als ontbijt, lunch en avondeten.
Dat is dan 92 francs. - Houd het wisselgeld maar.
Geen smaak, geen talent, maar ze zijn tenminste wel gul.
Is het lekker? - Ik denk dat het eetbaar is.
Hoe gaat de verkenning? - Het gaat wel.
Zeg het maar. - Die vier eikels die je wilden versieren...
zitten in het laatste jaar en organiseren het zomerjaarfeest.
Herinner me eraan dat ik daar niet heen ga. - Die grote daar met die pet...
hij is de rugby-aanvoerder en doet alles voor goede wiskundecijfers...
en is vrienden met Jimi Hendrix, die verliefd is op die meid met die roze strik in haar haar.
En die meid die rechtstreeks uit Gotham City komt, heeft een zwart handeltje hier in sigaretten.
En die roddeltante daar bij het raam? Dat is de zus van die domkop daar in de hoek.
Is hij degene die je dat aangedaan heeft? - Maak je geen zorgen, hij heeft nog wat tegoed.
Ik wist zijn zwakke plek nog niet. - En dat is?
Hij heeft een geluidsinstallatie nodig voor zijn feestje over twee weken...
Er is maar één gozer die dat kan regelen, en dat is die ingenieurszoon die daar alleen zit.
Je laat er ook geen gras over groeien, hè? - Daar heb ik geen tijd voor.
Eet smakelijk.
In 1931 reed mijn grootvader één van de 200 Cadillacs die gehuurd werden...
door de legendarische Vito Genovese voor zijn vrouws begrafenisstoet.
In 1957 was mijn vader, Cesare Manzoni, één van de 107 bazen uit het hele land...
die was uitgenodigd voor de Appalachen-conventie, die eindigde in een klopjacht.
Zie jij me al een prikklok gebruiken in één of andere fabriek?
Ik had kunnen rebelleren, en eerlijk werk kunnen zoeken om mijn vader dwars te zitten.
Maar dat zou nooit gebeuren. Ik nam de familiezaak zelf over, niemand dwong me.
Zelfs nu, als ik de beste huurmoordenaars uit Amerika achter me aan heb zitten...
die me pakken willen voor die 20 miljoen dollar, heb ik geen enkele spijt.
En om eerlijk te zijn. Ik voel me ergens wel gevleid.
Brave hond.
Rozen hebben constante liefde en aandacht nodig.
U bent hier pas ingetrokken? - Ja, gisteren.
Amerikanen?
Goed of slecht? - Frankrijk is favoriet onder de buitenlanders.
Blijft u lang? - Nee, we trekken veel rond door mijn werk.
En wat doet u dan? - Ik ben een schrijver.
Een schrijver? En wat bent u dan, een romanschrijver?
Nee hoor, misschien ooit. Maar nu is het nog geschiedenis.
De geallieerde landing, het is een opdracht. Daarom zijn we hier.
De landing, dat is een breed onderwerp. Wat is uw kijk daarop?
Mijn kijk? De mariniers, het is een soort hulde aan ze.
Ik dacht dat er alleen maar landmachttroepen aan de landing meededen?
Ja, maar ik bespreek het leger en de kern ervan. Ik begin met de vloten...
voor de landingen, gingen ze aan boord.
Natuurlijk. Ik denk dat u dan wel een hoofdstuk wijdt aan operatie Overlord.
Ik denk dat één enkel hoofdstuk dan niet genoeg is.
Wat één van de 314e infanterie in Taubehof deed vond ik erg indrukwekkend.
Jonge mannen, voornamelijk uit Texas, toch?
Ja, die jongens waren net cowboys. Dat is wel zeker.
Goeie dag, vier uur alweer. Ik moet terug naar binnen, de kinderen komen zo uit school.
Leuk u ontmoet te hebben. - Insgelijks.
Waarom moet ik dan ook zeggen dat ik een romanschrijver ben.
Het raam in het midden is het leven van St. Maarten...
het is 15e eeuws gebrandschilderd glas.
Doet u een toeristische rondrit in de regio? - Nee, mijn gezin en ik zijn hier net komen wonen.
Niet al te ver hiervandaan, in ieder geval. - Welkom dan.
Het is altijd een groot plezier als ik een nieuw lid mag verwelkomen in onze gemeente.
Tot snel.
Dit is ongelooflijk. Ik ben ook een verzamelaar. Maar niet zoals jij, ik ben pas begonnen.
De enige die ik mis is Pierre, de nummer acht. - Ik moet 't nakijken, maar volgens mij heb ik 'm.
Als jij hem hebt, dan geef ik je er alles voor. - Dat is afgesproken.
Wil je een lift? - Nee, bedankt. Ik zit de hele dag al.
Lopen is goed voor me. - Natuurlijk, maar zo kunnen we kennis maken.
En je de stad laten zien. - Het duurt niet lang hoor.
Kom op, Miss Amerika, gewoon een snel ritje om je welkom te heten in onze mooie stad.
En zo kunnen zij hun Engels verbeteren.
Verdwaald? - Ik denk dat ik een afslag gemist heb.
Waar ben je vertrokken? - Rue de Favorite?
Dat is kilometers verderop, dan is het al donker voor je thuis bent.
Open het portier.
Even een snel ritje dan. - Jij bent de baas.
We gaan de stad toch niet uit, hè? - Je moet het recreatiepark zien...
waar iedereen elkaar elk weekend ontmoet. - Hou je van zwemmen?
Natuurlijk. - Ik denk dat iedereen bij het zwembad...
stijl achterover valt van Miss Amerika hier.
Waar zijn jullie mee bezig? - We nemen even een kleine pauze.
Ik denk dat ik maar naar huis toe ga, het is me even teveel voor mijn eerste dag.
Rustig maar. Het is maar vijf minuutjes, gewoon om elkaar beter te leren kennen.
Zeg, jongens. Als dit jullie manier is om meiden te versieren, dan komen jullie niet ver.
Meiden zijn geen speelgoed die je even neukt in het park.
Jullie toekomst hangt af van vrouwen. Geven jullie niet om je toekomst?
Zorg dan goed voor ze, anders heb je er geen één.
Mijn auto.
Mam heeft ingeslagen voor het hele jaar. - Heeft ze ook pindakaas gekocht?
Je maakt een grapje zeker?
Hoe was jullie dag? - Prima.
Mooi zo.
Staatsgevangenis Attica, New york
Goeiemorgen, Don Luchese. U heeft om ijs gevraagd?
Het is hem niet.
Goed dan, ik blijf zoeken.
Goed dan.
Hoe zijn jullie leraren?
Gaat wel. - Tering slecht.
Warren, wil je alsjeblieft het woord 'tering' weglaten in elke zin die je zegt?
Sorry, mam. - We zitten niet meer in Brooklyn.
Je moeder heeft gelijk, daar wonen we niet meer. Sterker nog, er is volgens mij geen plaats...
dat verder van Brooklyn ligt dan dit teringgat.
Ik ga wel. Eet op, en help je moeder met de afwas.
Hoe was je eerste dag? - Best wel goed.
Nog iets aan te merken? - Nee, niks speciaals.
Kinderen op school? - Ze passen zich altijd beter aan dan wij.
Ik hoorde dat je de buurman al gesproken had. - De buurman links, ja.
Waar hebben jullie het over gehad? - Niet veel, voornamelijk over rozen.
Rozen. Dat is goed, daar kun je uren over praten. - Weet je, ik zat te denken...
wat dacht je van schrijver als beroep? - Een schrijver? Ja, dat is goed.
Dat verklaart je nieuwsgierige gedrag. - Goed, dan wordt het schrijver.
Hou het dan wel bij simpele onderwerpen, vliegveldromans, kinderliteratuur, zoiets.
Een oorlogsroman misschien? - Nee. Anders nog iets?
Ze zijn de tv vergeten, en vijf dozen zijn weg. - De verhuizer reed in een greppel...
en sloopte zo de tv, hebben we een nieuwe voor besteld, die zal van de week wel komen...
en die dozen weet ik niks van.
Goed dan.
Mourad... Benkassem.
had een winkeltje in Nice, ken je hem? - Hij verkocht mijn vrouw die Italiaanse producten.
Hij is sinds twee dagen verdwenen, weet jij misschien waar hij is?
Waarom vraag je mij dat? - Omdat je hem twee weken terug bijna doodsloeg.
En als ik er niet had geweest, dan had hij het niet gered.
Die arme donder verkocht me een paar kreeften, vers uit de oceaan, maar toen ik ze opensneed...
waren ze bevroren, verrot, die hadden mij en mijn hele gezin wel het leven kunnen kosten.
Wat moet jij nou met kreeften? - We hadden een feestje met de buren.
Je mag helemaal geen zaken doen, dat weet je. - Ik probeerde wat geld te verdienen, dat is...
Waarvoor dan, ga je op vakantie of zo?
Dus je weet niet waar Mourad is? - Nee, maar mocht je hem vinden...
zeg dan dat ik niet ga betalen voor die klote kreeften.
Probeer je nu eens aan te passen, ik wil niet elke 90 dagen een nieuwe woning zoeken voor je.
Kan ik daar nu eens op rekenen? - Natuurlijk, zolang ik op jou kan rekenen.
Je weet wat er gebeurt als ze jullie vinden, hè? - Jij bent ervoor dat dat niet gebeurt, toch?
Dat is tenslotte je werk. - Maak mijn werk dan niet onmogelijk.
Ik moet weg, ben over een paar dagen wel weer terug. Ik laat je achter met Chico en Mimo.
Wie? Nu slaap ik vast beter. - Doe Maggie even de groeten van me.
Wat zei hij? - Hetzelfde geneuzel als altijd.
Djaramambo. Wat is dat nou voor naam?
Leg het daar maar neer.
Ik leg het hier neer, goed?
Hallo, jongens.
Pak zelf maar even wat te eten. - Is goed.
Hoi, ik ben zo blij dat je er bent.
Wat een feest.
Hoe is het, moet ik wat voor je halen? - Ja, ik lust wel een whisky.
Komt eraan.
Wat is er, lieverd?
We waren in de tuin, in Brooklyn...
Daar droomde ik over. - Probeer er niet aan te denken...
anders kun je niet slapen.
Als het verhaal dat ik ga vertellen, mij niet is overkomen, zou ik het nooit kunnen verzinnen.
Van de versie die Stansfield iedereen vertelde, weet ik alleen wat ervan waar is, en wat niet.
Maar hij mag niks vertellen als hij aan het werk is, dat is anders voor mij.
Donder op met je werk, ik wil de waarheid gezegd hebben, zodat je weet wat er gebeurd is.
Zelfs als niemand dit ooit leest.
Maggie, wil je even koffie voor me pakken?
Hoor je mij?
Hoor je me niet roepen? - Hou toch op met dat Italiaanse machogedrag.
Lieverd, ik was aan het werk.
Mogen wij weten wat je doet met die typemachine? - Ja, ik was aan het schrijven.
Daar trap ik niet in, Giovanni, bewaar die onzin maar voor de buren.
Ik zei toch dat ik ging schrijven. - Je kunt amper lezen, maar dan schrijf je wel...
een boek over de landingen in Normandië? Je weet niet eens wie Eisenhouwer was.
Hou toch op over Normandië, dat was gewoon een afleiding, ik was aan iets anders bezig.
Deel het dan met ons. Wat schrijf je?
Mijn memoires. - Ik wist het wel.
Stansfield vindt het een goed idee. - Ik vind het als dekmantel ook een goed idee...
niet om daadwerkelijk je memoires op te schrijven, weet je wel wat dat voor troep dat gaat geven?
Ik zei toch niet dat ik het ging uitbrengen? - Dat mag ik toch hopen van niet.
Met je foto op de cover enz. 'De enige echte Giovanni Manzoni'.
Lieverd, het moet me gewoon van het hart. Het is goed voor me om de waarheid te schrijven.
Ook al ben ik de enige die het leest. Ik moet weten wie ik ben. Begrijp je?
Niet door de ogen van mijn oude leven, of de FBI, maar mijn eigen ogen.
Lieverd, ik begrijp het. Maar je kon toch wel iets anders bedenken?
Een auteursvrouw is niet bepaald glamoureus, dat klinkt meer als trofee. Je had het moeten zeggen.
Wie wilde nou dat ik architect werd in Zuid-Frankrijk? Iedereen kwam naar me toe...
en vroeg me om zwembaden en pizza-ovens te bouwen. - Hou daar nu maar even over op.
Als je nu voor vijf minuten even een loodgieter kunt zijn, zou dat erg gewaardeerd worden...
het water in de gootsteen is bruin. - Heb je al iemand gebeld?
Ik heb iemand gebeld, twee afspraken gemaakt, maar hij is nooit op komen dagen.
Waar ga je heen? - Te werk voor jou.
Hallo, jongens. - Hoi, Maggie.
Geroosterde pepers met olijfolie, zoals jullie ze lekker vinden met veel knoflook.
Dit is erg aardig van je. - De geur alleen neemt je mee terug naar huis.
Heb je nog wat van dat brood? Ga je gang dan, waar wacht je dan nog op?
Je hoort hier negen uur 's morgens te zijn, maar je bent er pas rond de middag.
Waar gaat dat over? Ja, ik weet het. Weet je het deze keer zeker?
Goed dan. Nee, ik ben hier, ik ga nergens heen. Laat me gewoon niet wachten, alsjeblieft.
Heeft Stan jullie nog verteld over die barbecue? Ik weet niet hoe Giovanni daar nou bij kwam.
Fred. Ik weet niet hoe hij op het idee is gekomen, maar hij heeft zijn zinnen erop gezet.
De baas denkt dat het een goed idee is. Het helpt jullie vrienden in de buurt te maken.
Vrienden. Niet vloeken, alsjeblieft. - Dit is zo lekker.
Er is niemand geweest die zei dat ik in het land van room zou leven.
In dat restaurant waar we gister aten, zat er room in de soep, het kalfsvlees en de appeltaart.
Mijn God. En hou maar op over de boter. - Boter is het ergste, ze stoppen het overal in.
En het is niet eens natuurlijk.
Sorry? - Het lichaam kan niet zoveel vet verdragen.
De boter impregneert het weefsel, en dan stijft het op, je aorta wordt zo stijf als een plank.
Maar olijfolie daarentegen, streelt je ingewanden, en laat niets dan zijn geur achter.
Dat klopt. In de bijbel hadden ze zelfs al olie.
Bedankt.
Waarom neem je het niet zonder saus, in plaats van het eraf te schrapen?
We moesten ons toch aanpassen? - Ja, maar er zijn grenzen...
pap's barbecue kan me niet snel genoeg zijn, krijgen we eindelijk eens knap te eten.
Hoe was je morgen? - Druk.
Geweldig. - Wat heb je voor me?
Hier, je wiskundehuiswerk. Kan ik op je rekenen als het erop aankomt?
Je hebt mijn woord.
Ik heb het rapport over je handeltje hier, ik kan een valse maken, je ouders komen er nooit achter.
Wat staat daar tegenover? - We delen de sigarettenhandel.
Akkoord?
Niet bewegen.
Neem deze van tevoren, dan komt het goed. - Je bent geweldig.
Je bent een smeerlap. - Dank je. En jij dan?
Eén of andere griet stal mijn roze etui. - Dat meen je niet. Weet je wie het gedaan heeft?
Het duurde even, maar uiteindelijk kwam ik erachter.
Je bent een maniak. - Dank je.
Weet jij wie dat is?
Ja, hij is een college student. Hij vervangt die walvis die op zwangerschapsverlof is.
Hij is gister begonnen. Alle laatste jaars trutten zitten achter hem aan, dus je krijgt het druk.
En bovendien is hij bezeten van wiskunde. Hij studeert voor één of ander moeilijk examen.
Waarom zijn die nerds zo lastig? Neem gewoon zo'n sportjongen, die denken minder.
Wat valt jou het eerst op aan een jongen?
Zijn ogen.
Hoe is de familie op nummer 12? - De moeder is een kleptomaan...
ze mag nooit meer in het winkelcentrum komen. De vader heeft een bypass operatie ondergaan.
Verder niks bijzonders. - Behalve dat hun zoon is blijven zitten.
Denk je dat ze naar de barbecue komen? - Iedereen komt langs, ze willen jullie zien.
Het is het belangrijkste dit weekend.
Zeg, wat is dit? Dat is lekker. - Dat is calvados.
Wat is calvados nou weer? - Dat houdt je warm.
Ramirez, de loodgieter. - Je zei vijf minuten, dat is drie kwartier terug.
Je weet wat ze hier zeggen: "Beter laat dan nooit".
Kijk naar de staat van je pijpen, die zijn zeker 100 jaar oud.
Dus dat verklaart de kleur van het water? - Dat zei ik niet.
Wat zeg je dan? - Het zijn of de pijpen, of een extern probleem.
Extern? - De hoofdleidingen...
maar dat moet je op het gemeentehuis bespreken. - En wat doe ik nu aan de pijpen dan?
Nu? Niks. - Als het om geld gaat, dan kunnen we wat regelen.
Geld lost niet alles op. Maar je hebt geluk als je geld hebt...
want als jij je pijpen renoveert, dan kost het je een arm en een been, zoals we hier zeggen.
Misschien wel beide armen en benen.
Wat stel je voor dat ik doe?
Je belt mijn vrouw, je betaalt 50% vooruit en je maakt een nieuwe afspraak.
We zijn een loodgietersgezin, mijn vrouw doet de administratie, mijn zoon leert het vak.
We zijn echt een trots loodgietersgezin, vader en zonen, al vijf generaties.
Gefeliciteerd. - Dank je.
En wat doe jij voor werk? - Dat zal ik je laten zien.
Al Capone zei 't al: "Beleefd vragen met 'n wapen, is altijd beter dan gewoon beleefd vragen".
Bedankt voor alles. - Graag gedaan hoor.
Zou je een ristretto voor me willen maken? Door het verhuizen is ons koffiezetapparaat gesneuveld.
Komt eraan. - Dank je wel.
Tot ziens, meneer. - Prettige avond.
Hallo daar.
Ik heb bijles nodig. - Heb je bijles in wiskunde nodig?
Tenzij je nog andere specialiteiten hebt? - Nee, ik doe alleen wiskunde.
Wat is je niveau? - Wat is belangrijker, niveau of motivatie?
Motivatie. - Dat is ook het enige dat ik heb.
Waar is de wi-fi? - Mijn vader wil niet dat ik het uitleen.
Je liet me hierheen komen om me dat te vertellen? - Nee, om je dit te geven.
Ik begrijp niet hoe hij zijn been zo heeft kunnen breken door van de trap af te vallen.
Het zijn stenen treden, en vrij steil... - Natuurlijk, maar het zijn er geen 200.
Het is net zoveel breuken als iemand die van de vijfde verdieping valt.
Hij had een zak over zijn schouder, en een hand van mij raakte... Of zo...
Dat verklaart er één of twee, maar geen twaalf. Hoe verklaart u er twaalf?
Ik weet het niet, ik ben geen dokter.
Ik ben een schrijver.
Ik ken hem, hij is een vriend van mijn man.
Maar hij heeft een baard nu.
Weet u waar ik hem kan vinden?
Hij is verdwenen. - U heeft geen idee waar hij heen is?
Wie zoek je nou echt? Mijn vader of die vent? - In mijn soort werk...
moeten we elke aanwijzing nagaan. En de ene leidt vaak naar de ander.
En hoe zit het met jou? Waarom werkt de FBI hieraan?
Het is onderdeel van een samenwerkingsverband tussen onze landen.
Mag ik uw penning even zien?
Natuurlijk.
In het volgende hoofdstuk toon ik mezelf als één van de grootste klootzakken die er bestaat.
Ik zal mezelf niet sparen, ik vertel het verhaal zonder mezelf beter te laten lijken.
Maar in dit hoofdstuk doe ik het tegenovergestelde en laat je zien, dat als je beter kijkt...
ik een goeie vent ben, en dat bewijs ik in tien punten, net als die Letterman top tien lijst.
Daar gaan we dan, nummer tien.
Ik sta altijd vooraan. Altijd. - Je beloofde me mijn geld. Waar is het?
Nummer negen: Ik zoek nooit een zondebok.
Nummer acht: Als je mij een klus geeft, dan zal ik altijd zorgen dat het goed gaat.
Nummer zeven: Ik toon nooit minachting voor mensen die me vrezen.
Blijf tien minuten stilstaan, begrepen?
Nummer zes: Ik verraad nooit de man die me mijn eerste pistool gaf.
Heeft u ooit voor deze man gewerkt?
Nummer vijf: Ik heb nooit iemand pijn willen doen.
Wat doe je nou?
Nummer vier: Ik leefde buiten de wet, maar alleen criminelen veroordeelden mij niet.
Nummer drie: Iedereen die me niet tegenspreekt, kan niets anders dan goeds van me verwachten.
Geen foto's meer, begrepen? - Dank je.
Nummer twee: Toen ik mijn buurt nog runde, was er nooit één straatroof.
Mensen konden rustig wonen en slapen.
Nummer één van de top tien redenen waarom ik een goeie vent ben...
Ik wil geen pijn doen zonder reden, omdat mijn sadistische neigingen tevreden gesteld worden...
als ik iemand pijn doe met een reden.
Wacht even, ik ben nog niet klaar.
Ik dacht dat je gestopt was? - Was ik ook, maar deze heb ik even nodig.
Gaat het wel? - Niets ernstigs...
alleen het vooruitzicht dat we weer moeten verhuizen als ze erachter komen...
dat jij de loodgieter hebt vermoord. - Ik heb hem niet vermoord...
ik heb hem naar het ziekenhuis gebracht. - Waarom heb je hem helemaal lens geslagen?
Hij is de enige loodgieter in de wijde omtrek. - Hij respecteerde ons niet en liet je wachten.
Lieverd, dat heb ik wel overleefd. - Hij probeerde me af te zetten.
Hij wilde dat ik alles verving zonder de garantie dat alles dan geregeld was.
Plaats je eens in mijn schoenen. - Ik zou hem zeker niet in elkaar geslagen hebben.
Wie gaat nu die leidingen vervangen? - Wie gaat de supermarkt herbouwen...
die afbrandde op de eerste dag dat we hier kwamen?
Alleen supermarkten gaan op in rook, overal waar je komt.
Volgens de loodgieter ligt 't aan de hoofdleiding, dus moeten we morgen naar de burgermeester.
Ga je nu een burgermeester in elkaar slaan? - Nee, maar ik regel het. Tot op de bodem.
Waar ben je mee bezig?
Ik praat met je. Ik word opgewonden van je.
Als je boos bent, ben je nog mooier.
Je spoort niet.
Misschien moet ik naar psychiater. - Dat denk ik ook.
Jij bent mij psychiater. - God verhoede dat.
Weet je waar ik nog meer opgewonden van word? Als je overal van alles in de fik steekt.
Ik weet niet waar je het over hebt. - Nee?
Niet hier.
Zeg, wie is die Henry die je uitgenodigd hebt? - Heeft iemand je over hem verteld?
Nee, hij belde om te vragen hoe laat de barbecue begint.
Wie is hij? - Hij is een leraar van school...
tenminste, dat wordt hij. Hij heeft snel examen. Nu geeft hij mij bijles.
Bijles? - Wiskundeles, mam.
Waarom? Heb je dan wel condooms?
We hebben de les op school, in de studiehal. - Ja, en? Verlangen besluipt je.
Het wacht nooit op de juiste plaats of tijd. Neem je vader nou...
de plek waar hij me voor het eerst besprong, was in de kerk. Nooit verwacht...
daar ontmaagd te worden. - Voor mij wordt dat anders.
Ik kies de tijd en de plaats, en het zal met de liefde van mijn leven zijn.
Had je nou niks anders kunnen kiezen dan Coke? - Hoezo? Dit verwachten ze van ons.
Wat, Coke? - Nee, Amerikaanse zooi...
vette Yankiebende, dat verwachten ze. Pornografisch eten.
Denk er zelfs niet aan die taal in het bijzijn van je vader te gebruiken.
Fransen zijn het zat om gezond, macrobiotisch, gestoomde groente en zeewier te eten.
Wat zij verwachten is kleur, herrie en overvloed. Ze willen rodeo en steaks van een kilo.
Ik weet het nog zo net niet. - Vertrouw me nou, alsjeblieft...
er staat straks een rij voor de deur alsof het een hoerenkast is.
Ziet ernaar uit alsof de hele stad langskomt. - Ja, ze zijn wel een succes.
Ja, baas? - Hoe gaat het daar?
Gaat wel goed. - Ik ben er over een uur.
Jullie gaan naar het feest. - Weet je het zeker?
Je bent de buurman toch? Ga erheen, en doe gezellig mee.
Wat zei hij? - We moeten naar het feest.
Ik reken op jullie, verknal dit niet. Vanavond gewoon normaal, niks raars of zo.
Heb jij je vader gebeld? - Ja, hij zou komen als zijn hoofdstuk af was.
Wat betekent dat, 'zijn hoofdstuk'? - Geen idee, maar wil zijn soort overleven...
is het beter als de hele wereld daar niet achter komt.
Welkom, bedankt dat jullie zijn gekomen.
Ze zijn heel erg mooi, hartstikke bedankt. Hallo, ik ben Maggie.
De buren. Hallo, leuk je te ontmoeten. Dit is mijn zoon Warren.
Ik ben benieuwd hoe een echte hamburger van echte Amerikanen smaakt.
Hopelijk zal binnen tien minuten uw wens in vervulling gaan.
Je legt dat bestek weer terug waar het lag, anders breek ik allebei je armen.
Ik kom zo bij je.
Ga je vader zoeken, en zeg hem dat als hij niet binnen vijf minuten de barbecue aansteekt...
ik het huis platbrand.
Sorry voor de onderbreking.
Iedereen wacht op je om de barbecue aan te steken.
Alles goed met je? - Ja.
Schrijven is een intensief. Het voelt alsof ik de hele dag in een spiegel kijk.
Red je het wel?
Ik zat aan jou en je broer te denken.
Dat ik niet goed genoeg voor jullie was...
en jullie in een lastige situatie heb laten belanden.
En daar heb ik spijt van.
Waar heb je het over? Je bent de beste vader die iemand maar wensen kan.
Echt? - Tering, ja.
Laten we maar gaan feesten dan.
Alles goed, mannen?
Jij maakt de beste pasta.
Met pasta als deze verraad jij jezelf, iedereen zal weten dat jullie Italiaans zijn.
Ik heb er wat room doorheen gedaan, om de mensen voor de gek te houden.
Dat is niet hoe het hoort, Mr Blake. U doet er te vroeg teveel houtskool in.
Dit is ook de eerste keer dat ik een barbecue aansteek.
Ik maak altijd een houtvuur, het duurt langer, maar de kwaliteit is zoveel beter.
Uw houtskool is van slechte kwaliteit, u moet het bij Michelle halen, in het noorden van de stad.
Of gebruik erg droog hout. - Het is sneller om overnieuw te beginnen.
Je kunt niet alles hebben, de ene heeft talent om te schrijven, de ander om vuur te maken.
Heb je nog een drankje voor me? - Geef me een minuutje, dan zie ik je bij de bar.
Doe maar rustig aan.
Heren, over twee minuten zijn jullie hamburgers tot perfectie gebakken.
Gefeliciteerd met je grote succes.
Ik weet het niet, ik mis een bepaald 'je ne sais quoi'.
Nee, je mist het sociale charme van een paar maffiosi die in de schaduw rondhangen.
Heb wat respect, ze zijn familie. Ik heb ze dan wel verraden, maar ze blijven familie.
Het waren de beste jaren van mijn leven. - Whalberg heeft nog naar je gevraagd.
Leuk te horen dat hij om me geeft. Ik hoorde dat hij in de senaat zit.
Dat is altijd zijn grote droom geweest. Hij heeft zelfs een wekelijkse vergadering in Het Witte Huis.
Wat wil hij dan? - Hij wil gewoon weten wat je...
wat je aan het doen bent?
Zeg hem dat ik schrijf. - Dat heb ik gedaan.
Dat is juist wat hem dwars zit.
Hij hoeft zich geen zorgen te maken. Ik heb nu nog maar wat losse vellen, wat loos gebrabbel.
Ben je van plan het hele verhaal te vertellen? - Ik kan niemand het hele verhaal vertellen...
als ik wil dat ze me geloven, dan moet ik bagatelliseren, anders denken ze dat ik het verzin.
Wil je dat mensen het lezen? - Dat zou nu wat arrogant zijn.
Goed, wat is er zo grappig? - Ik heb nog geen woord geschreven...
en vervolgens ben ik een beroemde schrijver in het Witte Huis.
Heel erg bedankt voor het komen. Dit zijn zelfgemaakte donuts.
Heel erg bedankt.
Is hij niet gekomen?
Hij zei ook misschien. Hij heeft volgende week een examen.
Luister lieverd, ik ken hem niet.
Maar het moet wel een sukkel zijn om voorrang op wiskunde te geven...
in plaats van een mooi meisje.
Zodra ik klaar met hem ben, kan hij niet eens meer op zijn vingers tellen.
Zo hoor ik het graag. - Bedankt voor het komen.
Je kende toch Vinnie Vitale? Gekke ikke.
Hij was een van jouw mannen.
Hoe dan ook, Auggie Campania heeft hem verraden.
En de slachting die we aantroffen toen we hem op wilde halen.
Heel erg triest.
Auggie gaf ons de hele clan.
We hadden ze praktisch bijna allemaal te pakken, allemaal dankzij jou.
Wat bedoel je, Stan?
Jij was de eerste die een goed voorbeeld gaf door je eigen familie te verraden.
Iedereen denkt dat je nu ergens bij 't zwembad zit.
Jij bent de beste advertentie die we hebben.
Bedankt voor het feest en we zien je snel.
Graag gedaan.
Is het je opgevallen hoeveel woorden pa kan uitdrukken...
alleen met het woord 'tering'.
Zeg je nu dat pa een analfabeet is? - Nee, ik bedoel, hij is een oude brave man...
hij praat om begrepen te worden, niet om goed te klinken.
Dus voor hem betekent 'tering'...
Waar ben ik nu weer in beland.
Of geweldige pasta, of ik zal die vent daarvoor terugpakken.
Dus waarom blijft zo'n man de hele nacht op om te schrijven?
Als hij alle menselijke emoties met één woord uit kan spreken.
Zoals ik al zei, de testen laten zien dat het water in orde is.
Maar als ik de kraan opendraai, komt er bruin water uit.
Misschien heb je oude leidingen.
Hoe zit het met de afvalwatercentrale waar ik over gehoord heb.
Het is bijna gloednieuw. Ga maar zelf kijken.
Ik weet dat de gemeenteraad een perfecte zondebok is.
Maar dit keer hebben we niets gedaan.
Soms als je niets doet, ben je net zo schuldig als dat je heel veel doet.
Luister, Mr Blake. Ik heb niets tegen buitenlanders.
Maar je bent hier net. Laat ons onze problemen zelf oplossen.
Het kan lang duren. Maar uiteindelijk vinden we altijd een oplossing.
Mr Blake, het was een genoegen om u te ontmoeten.
Het was ook leuk om u te ontmoeten, meneer de burgemeester.
Dit is heel goed. Je bent vooruitgegaan.
Dat komt omdat ik een goede leraar heb.
Misschien, maar snel heb je mij niet meer nodig.
Wanneer heb je ook alweer examens?
Volgende week. - En wat gebeurt er als je slaagt?
Dan ga ik denk ik naar Parijs, en ga ik een baan zoeken.
Laten we iets moeilijker vinden om te oefenen.
Hier, een motorprobleem.
Het water is al bruin als het ons bereikt. Wij zijn het einde van de ketting.
Waarom komt iedereen bij ons zeuren?
Waarom kijk je niet wie er echt verantwoordelijk voor is.
Dat wil ik graag doen. Geef me een hint.
Ik beloof je, niemand zal je erover lastigvallen.
Chemische meststof, dat maakt het water bruin. - Meststof?
Er zijn hier geen 50 fabrieken die meststof maken. Er is er maar één.
Sorry, dat ik je gestoord heb.
Jezus, ik weet dat mijn familie Uw geduld op de proef stelt...
U weet diep van binnen dat het geen slechte mensen zijn.
Ze hebben U nodig om hen te leiden.
En ik reken op u, want ik kan het niet alleen.
Amen.
Vader, ik schrok van u.
Als er een plek is waar je niet bang hoeft te zijn is het wel in de kerk.
U heeft gelijk, het spijt me.
Dit is niet de eerste keer dat ik u midden op de dag ziet...
alleen biddend.
Maar nooit bij de mis.
Ik kom zo vaak als ik kan.
Ik verwachtte een kerklid, maar hij kan niet komen.
Zou u zijn plek in willen nemen voor de biecht?
Ik?
Ik moet bekennen dat het jaren geleden is dat ik voor het laatst gebiecht heb.
Dan kun je daar vergiffenis voor vragen.
Ik neem aan dat u gebonden bent aan een vertrouwelijksheidclausule.
Niets van wat ik zeg, verlaat het gebouw.
Wij zijn gebonden aan iets veel heiligers dan een vertrouwelijkheidsclausule.
De geheimhoudingspicht van de biechtstoel.
Wees niet bang.
Kom je?
Waar is je huiswerk? - Mijn huiswerk?
De opdracht die ik je gaf voor de laatste editie voor de schoolkrant van deze school.
Een kort verhaal in het Engels met woordspel en dubbele betekenissen.
O, die.
Het gaat vanavond naar de drukkerij, dus zeg nu niet, dat je het niet gedaan hebt.
Natuurlijk, heb ik het gedaan. - Geweldig, mag ik het hebben.
Het zit hierbinnen, geef me vijf minuten om het op te schrijven.
Vijf minuten dan, geen seconde meer. - Dat is meer dan genoeg.
Woordspel. In het Engels.
Heb je het naar je zin? - Wat speelt er nu in de opera?
Je zou het niks vinden. Ze hebben nu de voorstelling: 'Boris goed genoeg'.
Het verhaal is geschreven door een Rus. - Waarom zou ik het niet leuk vinden?
Als het voor jou slecht genoeg is, dan is het goed genoeg voor mij.
Als ze dat niet leuk vindt, dan is het jammer voor haar.
Kijk eens wat ik dit keer heb.
Ze hebben het gedicht van onze zoon gepubliceerd.
Echt waar?
Ik lees het wel in het vliegtuig.
Kun je voor mij vijf minuten per dag werken? - Ik heb nu pauze.
Aan het werk, voordat ik je een schop onder je hol geef.
Vincenze, ik denk dat ik verliefd ben.
Wie is het gelukkige meisje? - Ik noem haar Miss April.
Je moet op 'Summer' wachten.
Daarom moet je erop blijven zitten.
Hallo Morales. - Ik heb een pakketje voor je, baas.
Hoe is het met je knie? - Veel beter, dank u wel.
Lijkt op een pakketje van mijn neefje.
Mijn koffie. - Je moet dit proeven, Morales.
Ik zou graag willen, maar er zijn problemen in blok C.
Ik bewaar wat voor je. - Bedankt.
Een thuisspecialiteit?
Nee, iemand uit Milan die hier gezeten heeft, heeft het me laten proeven.
Het is niet zo romig als Ierse koffie.
Maar minder ziekelijk.
Proost.
En? - Het is heerlijk.
Heel goed.
Dit is Frans. - Laat mij eens kijken.
Ik heb vier talen geleerd terwijl ik hier zit en ben pas begonnen met Chinese lessen.
Ik heb ze decennia lang in Chinatown geterroriseerd.
Ik verstond nooit een woord van wat zij zeiden.
Ik dacht dat ik ze dat op zijn minst schuldig was.
Het is inderdaad Frans.
Als het slecht genoeg is voor jou, is het goed genoeg voor mij.
Ga Morales halen.
Volgt u mij maar, Mr Chambard kan u nu ontvangen.
Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik heb niet veel tijd...
ik moet een vliegtuig halen.
U rijdt op een motor. - Ja. Heb ik altijd al gedaan.
Wat kan ik voor u doen? Ik hoop dat u hier niet ook bent in verband met het bruine water.
Ik ben bang van wel. - Konden we maar stoppen met ouderwets te denken.
Chemische stoffen staan gelijk aan milieuverontreiniging.
Geloof me, je preekt tegen de bekeerde.
Maar als ik de kraan aanzet en het water bruin is, dan wil ik dat niet.
Ik wil helder water. - Koop dan flessen water.
Er is een ding waar ik niet van hou. En dat is in de rede gevallen worden.
Dus ik ga je het nog een keer vragen. En ik adviseer je om goed op te letten.
Als ik mijn kraan aanzet en er bruin water uitkomt.
Ik wil niet dat mijn water bruin is. Ik wil dat het helder is.
Dus wat kun je voor mij doen?
De motoren. - Motoren?
Ja, de pompen.
Stoppen het.
Waar is die motor? - De volgende tank, nummer vijf.
Goed.
Mijn kinderen.
Als je hier iets over tegen iemand zegt, heb je geen kinderen meer.
Wat ben je aan het doen? - Ik zit hier op jou te wachten.
Waar ben je geweest?
Ik was met de hond wandelen.
Heb je het manuscript gelezen?
Het is mijn werk, Frank. Wees niet boos.
Ik hoor je in de gaten te houden.
Kom je soms de volgende keer uit mijn toilet?
Ik niet maar Di Cicco kan ieder moment hier aankomen.
Je verbaast me, Fred. Je bent niet zo'n analfabeet zoals je lijkt.
Het heeft wel ruwe kantjes.
Maar je hebt wel een eigen stijl en ik genoot van...
de wapenstilstandgesprekken met de Esteban familie.
Na jullie renbaanoorlog. Je maakte een concessie.
Dat noemen ze nou een eufemisme. Je hebt zowat zijn Columbiaanse reet gekust.
Ik dacht dat we afgesproken hadden elkaar niet te beledigen.
Als je hier zou blijven zitten, zou jij je nu niet aangevallen voelen.
Aan de andere kant, schrijf je wel wat wreed over mij.
''De FBI-sukkel die mijn leven ruïneert...''
''voor de afgelopen zes jaar...''
''Ogen zijn kouder dan van een rotte vis.''
''Hij was in staat...
''om zijn moeder voor het gerecht te slepen omdat ze rommelde met haar belastingen.''
Dat is gewoon gênant. Banale zinsopbouw. Freddy, rustig aan.
Je bent aan onze surveillance ontsnapt...
en dat is genoeg om het getuigenbeschermingsprogramma te stoppen.
Nu direct, en er is niets wat de mensen in Washington eraan kunnen doen.
Als je nog zo'n stunt doet, krijg je een elektronische enkelband om.
Denk je niet dat je een beetje overdrijft? Waar gaat dit allemaal om?
Een paar pagina's in een garage in niemandsland.
Als dit bekend wordt, ben je dood.
We gaan allemaal dood...
en ik zal eerlijk tegen je zijn.
Sterven voor deze woorden...
het is altijd nobeler dan wat mij te wachten staat.
Laat me de rest lezen, als je klaar bent.
Je hebt hier een echte bestseller.
Ik kan niet wachten om te lezen hoe het eindigt.
Het spijt me.
Vandaag is een speciale dag voor mij. - Dat weet ik.
Je hebt morgen examen. - Mijn trein gaat om 19.15.
We doen vandaag geen oefeningen. - Dat was ik ook niet van plan.
Ik heb wat oefeningen voor je samengesteld, om thuis te maken.
Het zijn vergelijkingen.
Ik heb iets waarvan ik wil dat jij het oplost.
Wat is nog mooier dan het leven zelf?
Het verslindt je vanbinnen.
Het maakt je lachen. En de hele dag huilen.
Het laat je alles doen...
en altijd doen.
En overal.
En het antwoord is...
Gio. - Lieverd, het spijt me.
Alleen een oude goede uitdrukking is je pasta waard.
Het is zo lekker, dat je het alleen kan beschrijven met tering wat goed. Het is een compliment.
Ik kan het heel goed doen zonder je verdomde complimenten.
Lieverd, het is heel lekker. Het is beter dan New York.
Je geheugen laat je in de steek. Die tomaten komen uit Spanje.
Er zit helemaal geen smaak aan.
Krijgt de alzheimer je eindelijk te pakken. - Goed.
Maar iets wat je ermee doet, is geweldig.
Nee, nostalgie compenseert de missende smaak...
en stimuleert de hersenen voor alle missende delen.
Wat is er met jullie?
Ik probeer jullie moeder een compliment te geven. En jullie spreken onzin uit.
Wat is er mis met dit gezin?
Wat is er nu weer?
Waar gaat ze heen? Ze gaat tijdens het eten van tafel af.
Ik denk dat ze verliefd is.
Een wiskunde sukkel. - Verliefd?
En natuurlijk weet ik dat als laatste. - Het is nog heel pril.
Goed om te weten, maar hij denkt dat hij kan bellen wanneer hij wil, wat zijn we aan het doen?
Gio, het is goed. - Niet, het is bijna negen uur.
Dit is geen gepaste tijd om iemand te bellen. Wat zijn we aan het doen?
Pap. Het is voor jou.
Goedenavond, je spreekt met Mr Lemercier.
We hebben elkaar een paar weken geleden op jouw barbecue ontmoet.
Ik ben de Engelse leraar.
Ik herinner mij jou. Wat kan ik voor je doen?
Ik run al bijna vijf jaar de Cholang Film Society. Uiteraard op vrijwillige basis.
Dat wist ik niet.
We ontmoeten elkaar een keer per maand voor een film, gevolgd door een debat.
Ik moet zeggen dat de komst van een Amerikaanse schrijver...
de perfecte kans is om Amerikaanse klassiekers te bespreken.
En ik heb er een paar bedacht die goed bij je passen.
En welke zijn dat?
"Some Came running" van Vincente Minnelli.
Dat klinkt bekend, degene met Sinatra en Dean Martin.
Allebei.
Waar gaat het over?
Over een schrijver die oorlogsveteraan is en terugkeert met een onafgemaakt boek.
En speelt Frank de schrijver? - Ja.
Ik zal erover nadenken en dan bel ik je terug.
Heel attent van u. Goedenacht, Mr Blake.
Dank u wel.
Fred. - Met wie spreek ik?
Pluto of Goofy? -Het is Di Cicco.
Wat bedoel je met erover na denken? - Ik praat niet met sukkels.
Geef het door aan Stan en laat hem mij bellen.
Je bent gek geworden.
Je zei dat ik moest integreren. Dat heb ik gedaan. Hij lijkt een aardige man.
Ik wilde 'm niet van streek maken en riskeren om onpopulair te worden.
Wie heeft je gevraagd om populair te zijn? Je bent geïntrigeerd.
Discreet, een nietszeggend iemand.
Wat ga je eigenlijk doen op een debat over Amerikaanse filmklassiekers?
Nou, als een schrijver... - Dat ben je niet.
Zelfs jij zei dat ik een stijl had.
Jij bent gewoon een gemene klootzak die alleen aan zijn eigen denkt.
Dat heb ik gedaan omdat ik de rest van mijn leven niet als een zombie wil doorbrengen.
Ik heb veel voor dat recht betaald.
Het recht om goed, gezond en wel te leven. Intellectueel.
Dus ik ga die film bekijken en interessante dingen bedenken die ik kan zeggen.
En jij gaat met mij mee naar dat debat. Begrepen?
Ik beloof je dat ik je in mijn memoires zal noemen.
Je bent gek. - Dat weet ik.
Ik zie je bij het debat.
Verwacht niet dat ik naar je debat komt.
Bedankt voor je steun.
Don Luchese, hoe gaat het met je?
Ik ben Giovanni Manzoni op het spoor.
Weet je het zeker?
We hebben door heel Zuid-Frankrijk naar hem gezocht.
Hij verbergt zich in Normandië. Ga erheen en laat hem boeten.
Hem en zijn familie.
Waar is hij precies?
Warren Blake.
Opschieten.
Hierheen.
Warren Blake.
Er is niet veel te zeggen over je cijfers.
15 tot de 20. Geen problemen.
Laten we het over je gedrag hebben.
Ik heb wel 20 klachten over je ontvangen.
Klachten? Waarover?
Kies maar uit.
Mishandeling, corruptie, pesten, het bedreigen van studenten, leraren en volwassenen.
Waar wil je beginnen?
Ik wil een advocaat.
Mijn ogen doen pijn door hem te vaak te bekijken.
Wat is hij aan het doen? - Niets, hij zit maar achter zijn bureau.
Hallo? - Belle, ik ben het.
Ik weet dat jij het bent. - Het is 't vriendje.
Hoe ging het? - Goed.
Alles wat ik geleerd had werd gevraagd.
Heb het daarna nagekeken. Ik denk dat ik alles goed had.
Ik ben zo trots op je. Kom je vanavond met de trein naar huis?
Nee, ik blijf een paar dagen in Parijs.
Mijn vader is in de stad en ik moet zoeken naar een appartement.
Niets te klein en het moet een badkuip hebben.
Met mijn budget zal het niet groter dan een schoenendoos zijn.
Een schoenendoos is goed, zolang er maar een bed staat.
Je bent een geweldig mens.
Ongelooflijk zelfs, het was een onvergetelijke ervaring.
Ervaring?
Ik bedoel een geweldig moment.
Ik gaf je mijn hart en ziel.
Dat heb ik nooit eerder aan iemand gegeven.
En jij noemt het een geweldig moment.
Ja, het was veel meer dan dat.
Dat was het ook. Ik koos voor jou.
Ik ben daar niet klaar voor. Mijn familie heeft niet veel geld en...
Wat een klootzak. - En ze steunen op mij.
Dat is niet de manier. - Kom op zeg, via de telefoon.
Ik kan niet alles zomaar laten vallen.
Voor... - Probeer het te begrijpen.
Laten we het een paar weken geven en misschien kunnen we af en toe afspreken.
Van deur tot deur.
Liefde was het enige...
wat me kon afleiden van mijn krankzinnige leven.
Het was mijn enige hoop.
En jij hebt het vernietigd.
17 jaar oud. - Ik zou hem zelf in zijn gezicht slaan.
Dat is niet de manier om 't te doen. - Ongelooflijk.
Ik waarschuw je, nog een keer een verkeerde opmerking en ik sluit je hier een jaar op.
Stan, ontspan nou.
Niemand zal ons doorhebben. We gaan een film kijken in Cholong-sur-Avre.
Gaan we lopen? - Nee, we nemen mijn auto.
Heb je die film ooit gezien? - Ik heb er nog nooit van gehoord.
Vader, ik heb tijd kunnen maken.
Je kunt hier niet blijven. - Wat is er mis?
Ik denk al de hele week aan jouw biecht.
Hoe kun je zo'n kwaadaardig leven leiden?
Is dat niet het punt van biechten?
Jouw familie is een incarnatie van het kwaad.
En jouw leven is een eeuwige pact met de duivel.
Verlaat deze heilige plek. In de naam van God.
Geniet van de voorstelling. - Dank je.
Leuke menigte. - Ja.
Als je foto op de voorpagina van de krant komt hebben we een uitverkoop.
Ga je de hele avond mopperen? Kun je niet relaxen en genieten?
Dit is de eerste avond, dat we als mannen onder elkaar uit zijn.
Vriendschap.
Jij bent waarschijnlijk degene die ik in deze wereld het meest haat.
Maar we kennen elkaar al 9, 10 jaar.
Mijn gevoelens zijn gebaseerd op het respect wat ik voor je heb.
Leg mij eens uit, hoe kunnen we vrienden zijn als je me haat.
Dat werkt prima. Kijk naar mijn beste vrienden.
Ik heb ze allemaal vermoord.
Ik maakte een grap.
Mijn lieve vrienden...
mijn excuses voor de vertraging welke veroorzaakt werd door technische problemen.
Helaas, net zoals al twee keer eerder is voorgevallen...
heeft La Cinematheque de Normandië ons de verkeerde film opgestuurd.
Dat probleem is opgelost. Kom, ik trakteer je op een drankje.
Maar door deze vergissing hebben we een andere film gekregen.
En ik weet zeker dat Mr Blake de authenciteit kan bevestigen...
van de omgeving van film. Als hij wil blijven, uiteraard.
Ik zal mijn best doen. - Dank je.
Dank u wel, Mr Blake. Dat u blijft voor...
voor deze film, welke ook een meesterwerk is.
Een van de beste van de beroemde regisseur: Martin Scorsese.
Dames en Heren. ''Goodfellas''.
Zo is het genoeg, we gaan. - Doe niet zo stom.
We willen niet de aandacht op ons vestigen door nu weg te gaan.
Ze willen weten waarom we weggaan.
Ik ga geen twee uur naar je families biografie kijken.
Het is maar een film, gangsters die over straat lopen...
daar wordt een superagent als jij wel enthousiast over.
Ik durf te wedden dat het je favoriete film.
Je kunt het mij wel vertellen.
Je vindt het einde wel leuk. Dat garandeer ik je.
Zolang als ik me kan herinneren wilde ik altijd al een gangster zijn.
Jezus, ik schrok me rot.
Wat ben je aan het doen? Ga je ergens heen?
Ja, ik heb problemen op school.
Ik wil niet dat de FBI jullie de schuld geef, voor wat ik heb gedaan, dus ik ga weg.
Ik ga naar Parijs.
Ik ben 14, dus het wordt tijd dat ik een bedrijf op ga starten.
Pa was 13 toen hij begon. - Ja, maar wij hebben geen ideeën, dus.
Je denkt dat ik een of andere amateur bent.
Je lijkt me nooit meer te verbazen.
Dat zijn mams parels. - Ja.
Waar ga je heen?
Samen zijn met de man van wie ik houd.
Zorg goed voor jezelf. - Doe ik.
Ik hou van je, weet je dat? - Ik ook van jou.
Wat een prachtige film. Bedankt voor het kijken.
Nu gaan we over op het debat, natuurlijk onvoorbereid, maar...
Goed, Mr Blake.
Wees voorzichtig.
Nu heb ik een vraag voor u, Mr Blake.
Als iemand die in New York heeft gewoond moet de aanwezigheid van de maffia hebben gevoeld.
Is het hetzelfde zoals het in de films vertegenwoordigd wordt?
De aanwezigheid van de maffia?
Misschien ben je weleens mensen zoals in de film tegengekomen...
of op straat?
Op straat.
In de openingsscène is er een man links.
Met een geel t-shirt die op een achterstevoren stoel zit.
Hij was een echte gangster.
Koelbloedige moordenaar.
Je zou hem op Hester en Mulberry tegenkomen.
Iedere ochtend drinkt hij zijn koffie, dat deed hij al van kinds af aan.
Zijn vader mishandelde hem...
gooide hem het huis uit, hij heeft last van veel agressie.
En dat is toen het moordinstinct tevoorschijn kwam.
Hij was zo vaak geslagen dat hij er niets om gaf.
Op zijn twaalfde had deze jongen...
wat je een meningsverschil noemt...
een argument...
met een kind van een andere buurt.
Van het een kwam het ander, en voor je het weet...
had hij hem doodgeslagen met een stuk hout.
Deed zijn handen in koud water. Dat is een uitdrukking dat...
sommige mensen zo noemen als je iemand voor het eerst vermoord hebt.
Waarom nemen ze niet op? De kinderen zijn toch thuis.
De lichten in hun kamers staan aan.
Alsjeblieft.
Het is goed, Maggie is thuis.
Neem nu de telefoon op.
Kijk rond in de stad, kijken wat er zich afspeelt.
Begrepen.
Nee, het is al erg laat.
Nee, ik ben buiten. Hou op, dat meen je niet.
Hallo, Belle.
Wat is er mis met je jurk? - Mag ik je telefoon gebruiken?
Je leent je telefoon niet uit aan mensen.
Jij regelt de brandweer, en kom dan naar het gemeentehuis.
Wij rekenen met de politie af. - Goed.
Hij verliest zijn geduld en schiet hem neer.
Hij gaat te ver, waar zijn Maggie en de kinderen...
we gaan vanavond over op plan B. - Begrepen.
Wat is er aan de hand? - We gaan hier weg.
Adam. - Hoi, met Belle.
Ik kan nu niet praten, ik heb een diner met mijn vader.
Het zal niet lang duren.
Ik wilde alleen zeggen dat ik van je hou.
En ik wilde je stem nog een keer horen voordat ik ga.
Verlaat je Cholong? - Ja.
Waar ga je heen? - Om samen met jou te zijn.
We hebben het hier al over gehad.
Het is beter als we elkaar nu de ruimte geven...
mijn zus komt eraan en we hebben een familiebijeenkomst...
ik kan nu echt niet praten.
Heren, kan ik jullie helpen? - Sorry, ik spreek geen Frans.
Probeer dat.
Ik heb ze gevonden.
Ik bel je over een week.
Als ik terug ben uit Parijs. - Ik bel je terug.
Alarm
Ik heb een vraag voor je. Hoeveel mensen zijn hierbinnen.
Niemand, alleen ik. - Goed nieuws.
Hallo jongens.
Hebben jullie de kinderen weg zien gaan, ze zijn niet in hun kamers.
Nee, ze horen thuis te zijn. - Ja, nou.
Dan zijn ze weggeslopen. Dat doen kinderen op die leeftijd.
Maggie, heb je enig idee waar ze kunnen zijn?
Nee, als ze mobieltjes mochten, hadden we erachter kunnen komen.
Stan wil overgaan op het noodplan, jullie vertrekken vanavond.
Wat is er mis? Ging het bij de filmsociety mis?
Het was een complete ramp.
Howard en Albert bij de snelweg...
Ferry en Tommie op straat zoeken naar de FBI.
Ze moeten zich vlakbij het huis verbergen. - Is dat zo?
Je sluit de achterkant of mochten ze weg willen gaan.
Billy en ik regelen de rest.
Is iedereen blij?
Ik denk dat we onze horloges gelijk moeten zetten.
Hoe laat is het nu? Wie weet er de Franse tijd?
Ik, over 15 seconden is het middennacht.
Wat was dat?
De politie heeft hun antwoordapparaat aanstaan. - Wat is er aan de hand?
Geen idee, maar als ik erachter kom, dat jij ook maar iets...
ermee te maken heb, ga je voor een hele lange tijd de bak in.
Kom op, ik was de hele tijd bij jou.
Dat is het probleem, je alibi is te goed.
Ik verbied je dit huis te verlaten, is dat duidelijk?
Mijn man is thuis.
Ik ga de kinderen zoeken.
Ik ga naar het politiebureau om te kijken wat er aan de hand is...
ik wil het hele gezin in het huis hebben.
Blijf hier.
Iemand thuis?
Doorzoek dit blok en kom over 10 minuten weer terug.
Bernie, de FBI is hier ergens, vind ze. - Doe ik.
Ik wil kleren inpakken voordat jullie ons naar de noordpool sturen.
En ik moet mijn kinderen vinden.
Het zal niet lang duren, ik beloof het. Vijf minuten.
- Bedankt.
Ze zijn hier, ze hebben ons gevonden. - Wie?
Ik weet niet hoe, maar de straten zitten vol met ze.
Ze zijn hier.
Er staat geen nummer op het huis. - Dat betekent dat dat degene is.
Het is een liquidatie. Haal het gezin daar weg.
Maggie is bij ons, de kinderen zijn weg en alleen Fred is in het huis.
Malavita.
Wat is er?
Blij? - Heel erg.
Wil je naar buiten?
Mijn God, ze gaan het huis opblazen.
Neem de telefoon op.
Goed, luister naar me.
We gaan via de achterkant eruit.
Je wacht een paar seconden, en op mijn teken...
kom je eruit.
Waar zijn mijn kinderen?
Dat weet ik niet, maar op mijn teken kom je eruit, goed?
Laten we gaan.
Kom op.
Wat was dat? - Bernie.
Hoi, Maggie. - Hoi, Bernie.
Leuk om je weer te zien. - 't Gevoel is niet wederzijds.
Maggie, ik hou van een schone moord.
Je weet wat de regel is, na wat je man heeft gedaan.
Ik moet het op een vieze manier doen. - Dat weet ik.
Maggie, als je niet tegenstribbelt, dan zal het niet heel erg pijn doen.
Ik heb de hond gevonden, hij is gewond. Wat moeten we met hem doen?
Hij zei iedereen, geen getuigen.
Kom op, de hond kan ons niet verraden. - Schiet hem gewoon neer.
Maar het is een hond. - Als jij hem niet doodschiet, schiet ik op jou.
Relax, doe je wapen weg.
Schiet die hond neer.
Je bent geen klein meisje meer, Belle.
Krijg de tering. - Dank je.
Vanmorgen was ik 20 miljoen dollar waard.
Ik ben nu waarschijnlijk het dubbele waard.
Ik ben de dood al zo vaak in mijn leven ontlopen, dat ik er niet meer aan denk.
Het is net alsof je buiten in een storm loopt...
je moet er gewoon voor zorgen dat je niet door de bliksem wordt geraakt.
Maar ondanks de omstandigheden, had ik een hele goede dag.
Mijn familie is hechter dan ze ooit zijn geweest.
Het water in de stad is niet meer bruin.
En een paar uur lang was ik de eregast van de filmsociety.
Het enige waar ik nu boos om ben is dat ik dit hele boek moet herschrijven.
En we moeten weer onze namen veranderen.
Klootzakken.
Vertaling: Cranedriver & WinchesterGirl Sync: R-Knorloading
Www.WickedReaction.Ws Www.QoQHas.It